Belgische bookmakers 2026: 24 dossiers, 25 domeinen, nul welkomstbonussen

Onder de lead van dit stuk staat één regel met de datum waarop alles is nagegaan, en die regel is niet decoratief. De Belgische markt voor sportweddenschappen verandert sneller dan de meeste spelers bijhouden, en de twee cijfers die bovenaan de kop staan — 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen in het uittreksel van het register van de Kansspelcommissie — zijn het scherpste bewijs dat er iets te vergelijken valt en dat het weinig is. Wie hier komt zoeken naar de hoogste bonus komt bedrogen uit: die bestaat niet.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Stand van de gegevens: 14.11.2026, nagegaan tegen het register van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) voor de aanvullende vergunning F1+ en de geconsolideerde tekst van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers.

Er is een tweede laag onder dat getal. De Kansspelcommissie is sinds de wet van 7 mei 1999 de Belgische toezichthouder op kansspelen, en zij beheert het register van de aanvullende vergunning F1+, de vergunning die online weddenschappen toelaat. Dat register bevat de eenheid die telt: het domein, niet het merk. Een buitenlandse vergunning — Malta, Curaçao, het Verenigd Koninkrijk — vervangt de Belgische niet, en een merknaam die op het ene domein is vergund, is op het andere domein niets. Voor de lezer betekent dat één simpele gewoonte: niet de naam opzoeken, maar het adres dat in de adresbalk staat.

Wat deze pagina wel doet: tien aanbieders met een F1+-vergunning naast elkaar zetten op de punten waarvoor er iets te weten valt, de wettelijke kostenposten benoemen die elke speler in België raken, en de marge doorrekenen die in elke quotering zit. Wat deze pagina niet doet: een partij aanwijzen die wekelijks geld uitdeelt, of een winnaar voorspellen. Dat kan niemand, en wie het belooft, verkoopt iets.

Toezicht in België: één vergunning, één domein, één toezichthouder

De rechtsbasis is smal en dat is de bedoeling. In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, en die vergunning wordt alleen toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder (artikel 43/8 van de wet). Er is dus geen open vergunningsstelsel waarin elke onderneming met genoeg kapitaal een licentie koopt. De online vergunning hangt aan een bestaand fysiek wedkantoor of een bestaande speelinrichting, en daar hangt meteen ook een rekbaarheid aan vast: wie geen zaak heeft, krijgt ook geen website.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

De klassen staan in artikel 25 van de wet, en het onderscheid is niet cosmetisch. F1 is de vergunning om weddenschappen te organiseren, met een looptijd in hernieuwbare periodes van negen jaar. F1+ is de online tegenhanger daarvan. F1P is de aparte vergunning voor paardenweddenschappen (artikel 43/2/1). F2 is de vergunning voor het aannemen van weddenschappen in kantoren, met een looptijd van drie jaar. Voor de speler levert het lezen van die lijst precies één nuttige vraag op: welke klasse staat achter het domein waar hij zijn inzet plaatst?

Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal wedkantoren dat weddenschappen mag organiseren te beperken. Het volumeslot is dus een politiek besluit, niet een marktuitkomst. Een markt met een wettelijk plafond is geen markt waar een bonusoorlog iets kan opbrengen. Dat is niet toevallig: het is de architectuur van dit regime.

Het register zelf is de praktische toetssteen, en wie leert het te lezen, hoeft geen vergelijkingssite meer te geloven. In het uittreksel van 9 oktober 2026 telde het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Twee cijfers, en het verschil tussen die twee is de kern van heel deze pagina. Een dossier is het bestand van de fysieke inrichting — één zaak, één aanvraag. De vergunning zelf kleeft aan het domein. Eén dossier kan dus twee domeinen dragen, en wie via een omweg op een tweede adres van dezelfde groep belandt, is daarmee niet automatisch gedekt.

Daar komt nog iets bij dat de meeste spelers niet weten. De vergunning geldt per website: het domein is vergund en de merknaam niet. Een operator die in België onder een vertrouwd logo actief is en tegelijk op een ander adres weddenschappen aanbiedt, heeft voor dat tweede adres een eigen vermelding nodig. Staat die er niet, dan is de vergunning er niet, ook niet als het logo hetzelfde is, ook niet als de klantendienst hetzelfde nummer heeft, en ook niet als de app in de Belgische App Store staat. Dit is geen formaliteit die alleen juristen aangaat; het is de reden waarom een aanbiederslijst iets anders is dan een lijst met domeinnamen.

De Kansspelcommissie houdt daarnaast een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden (artikel 43/8 § 2). Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd, zodat de toegang kan worden geblokkeerd. De pagina van de Kansspelcommissie over de door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026; vermeldingen worden pas na minstens vijf jaar geschrapt. Vijf jaar is een lange tijd voor een domein dat ooit de belofte van een grote bonus droeg. Wie een adres in gedachten heeft en wil weten of het ooit op die lijst stond, kan de lijst zelf inzien — dat is de enige bron die niet van een operator afkomstig is.

Of de Kansspelcommissie daarnaast ook de markt zelf beperkt op het vlak van live wedden, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen, staat in de wettekst niet als zodanig geregeld: de operatoren bieden die producten aan, en of en hoe de toezichthouder ze aan banden legt, is niet vastgesteld. Wat wél met naam in de wet staat, is de lijst verboden weddenschappen van artikel 43/1: een gebeurtenis of activiteit in strijd met de openbare orde, gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en activiteiten waaraan vooral mensen onder de 21 deelnemen — jeugdsport dus. De Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet gegarandeerd kan worden. Wat in de gelezen tekst niet als verboden geldt zijn de lagere volwassen reeksen. Dat is een verschil dat elke recreatieve wedder op zondagochtend in de provinciale reeks raakt.

Paardenweddenschappen hebben hun eigen spoor. Alleen specifieke onderlinge en vast-oddsweddenschappen zijn toegestaan, ook op wedstrijden in het buitenland, onder voorwaarden die de Koning vaststelt; organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig. Wie op de spelerslijst kijkt, ziet Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce op het register. Welke van die drie het onderlinge wedden online uitbaat, is niet vastgesteld.

Eén ding mag hier hard staan, want het is de enige passage in dit stuk waar het om iemands portemonnee zonder omweg gaat. Een buitenlandse vergunning vervangt de Belgische niet. Er is geen erkenningsregeling, geen paspoort voor toezichthouders, geen wederzijdse goedkeuring die een Maltezer licentie in Brussel geldig maakt.

Wat de spelersbescherming je geeft en wat ze je kost

De leeftijdsgrens is 21, en dat is een kostenpost voor de markt

In België is de minimumleeftijd om te wedden 21 jaar (artikel 54 § 1 van de wet), niet 18. Die regel geldt sinds 1 september 2024. Voor de lezer die net geen 21 is, is dat een muur, en er is geen omweg die geen fraude is: artikel 4 § 4 verbiedt spelen met andermans gegevens. Wie er als minderjarige in glipt, riskeert meer dan een accountblokkering — de Kansspelcommissie kan bij een operator die een te jonge speler heeft toegelaten beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat. Dat is het omgekeerde van wat een speler verwacht wanneer een account wordt gesloten, en het is de moeite waard om te beseffen waarom: de wet legt de gevolgen bij de vergunninghouder, niet bij het kind.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Voor de markt betekent de grens van 21 dat er een gat zit tussen de eerste betaalkaart en het eerste wettige wedticket. De hele cohort van 18-, 19- en 20-jarigen die in buurlanden wettelijk wel mag wedden, bestaat in België niet als klant. Geen enkele operator met een F1+ kan hen bedienen, en daarom zie je bij de Belgische aanbieders ook dezelfde 21+-vermelding op elke startpagina staan. Het is een reclamezuil zonder wedstrijd erachter.

EPIS: je naam, je voornaam en je geboortedatum bij elke inzet

Het systeem EPIS, het Excluded Persons Information System, bestaat sinds 2004 en wordt beheerd door de Kansspelcommissie. Het bundelt alle uitgesloten spelers. Bij deelname aan weddenschappen worden naam, voornaam en geboortedatum gecontroleerd — online en offline, bij elke vergunninghouder in het land. Anoniem wedden bestaat in België niet, en dat is geen technische bijkomstigheid maar de kern van het model.

De inschrijving kan van verschillende kanten komen. Een speler kan het zelf vragen. Een betrokken derde — een partner, bijvoorbeeld — kan het aanvragen. Er kan een rechterlijke beslissing achter zitten, zoals een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling. Bepaalde beroepen leiden automatisch tot inschrijving: magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders, politieleden. En een voorlopig bewindvoerder kan het initiatief nemen. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Wie zich vrijwillig laat uitsluiten, zit die drie maanden dus vast, wat de drempel precies maakt wat hij moet zijn.

De toezichthouder zegt zelf niet verantwoordelijk te zijn voor technische of menselijke fouten die een uitgesloten persoon toch laten spelen. Lees dat nog eens. De inschrijving is een dossier, geen fysieke grendel, en het effect hangt af van een systeem dat faalt zoals elk systeem faalt.

EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning. Dat is de scherpste rand van het hele verhaal, en het is meteen de reden waarom dit systeem geen wereldwijde beschermlaag is maar een lokale: een site zonder Belgische vergunning heeft geen plicht om het register te raadplegen, en het register heeft op die site geen enkele werking. Registreer je bij een aanbieder buiten het vergunningenstelsel, dan begint de bescherming niet halverwege opnieuw — ze is er domweg niet.

De wekelijkse limiet van 200 euro

De limiet voor online gokken bedraagt € 200 per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Die nuance is het halve verhaal: de limiet begrenst de aanvoer van geld, niet het volume van de weddenschappen. Wie zijn saldo binnen de week heen en weer laat rouleren, kan met dezelfde 200 euro een veelvoud daarvan aan inzetten plaatsen.

De limiet werd verlaagd van 500 euro in het najaar van 2022. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen — en die aanvraag loopt via de Kansspelcommissie, na een controle in dat kredietregister. Wie ooit een betalingsachterstand heeft laten registreren, zit dus voorgoed op 200 euro per week. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd, en dat is de richting waarin de knop alleen maar makkelijker draait.

Of dezelfde wekelijkse limiet identiek geldt voor online weddenschappen als voor casino is in de specifieke wettekst over weddenschappen niet vastgesteld. Wie zijn eigen plafond wil kennen, moet dus niet afgaan op wat hij over casinospelen leest. Vraag het na op de site waarop je speelt.

Krediet is afgesloten. De wet verbiedt het verlenen van leningen of krediet aan spelers (artikel 58), en betaling met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Met andere woorden: je kunt je verlies niet vooruitbetalen. Wie via een omweg toch krediet vindt, zit per definitie buiten het vergunde circuit.

Waar je hulp vindt

De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777. De website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. Die twee regels staan hier zonder franje, want ze zijn het enige deel van deze pagina waar geen analyse aan te pas komt: als het fout loopt, is bellen het eerste wat je doet.

Waarom je bij een vergunde Belgische bookmaker geen bonus vindt

Dit is het hoofdstuk waarop de verwachtingen van de meeste bezoekers stuklopen. De vraag die mensen stellen is welke welkomstbonus het hoogst is. Het antwoord is dat de vraag in België geen grond heeft: artikel 60 van de wet verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speeltegoed of welk voordeel dan ook aan te bieden om spelers aan te trekken of te houden. Het verbod op giften is van kracht sinds 1 september 2024.

De toezichthouder heeft het niet bij woorden gelaten. België heeft het advies van de Europese Commissie in deze kwestie naast zich neergelegd en in 2025 als een van de eerste landen in de Europese Unie een algeheel bonusverbod ingevoerd, met boetes als handhavingsinstrument. Wie in 2026 op zoek gaat naar een Belgische bonus, zoekt naar een product dat de wet niet toelaat.

Wat de markt daarop deed, is het interessante deel. De operatoren mochten geen welkomstbonussen meer aanbieden, dus gingen ze hun wedstrijden zelf promoten, met prijzen en prijzenpotjes. Dat is de regel omzeild via een achterdeur, en de toezichthouder heeft dat inmiddels in het vizier.

De vraag naar bonuscodes, en waarom het antwoord schaars is

Zoekopdrachten rond bonuscodes en promotiecodes blijven bestaan, ook waar het product verboden is. De uitkomst daarvan is voorspelbaar slecht: wie in België een codesite tegenkomt die welkomstbonussen voor Belgische spelers aanprijst, kijkt naar een van twee dingen — een aanbieder zonder F1+, of een reclame-uiting die de vergunninghouder zelf niet mag plaatsen. Geen van beide is een reden om een account te openen.

De oude discussie over een bonusplafond mag hier ook niet rondzweven. Het plafond dat in 2018 werd ingevoerd, is in 2020 door de Raad van State vernietigd. Er bestaat dus geen bonusmaximum in de Belgische regelgeving dat een speler zou kunnen opzoeken, want het verbod heeft het plafond ingehaald.

Wat een aanbieding dan wél kost

Buiten België is het rekensommetje bekend: een bonus van een bepaald bedrag, een inzetvereiste die een veelvoud daarvan vraagt, en een minimumquotering waaraan elke meetellende weddenschap moet voldoen. Zulke constructies bestaan elders onder een vergunning die ze toelaat. De Belgische route kent die kostenpost niet, en dat is de hele winst.

Toch is “geen bonus” niet hetzelfde als “geen kosten”. Elke weddenschap draagt de marge van de bookmaker, en die marge is in België geen detail. Waar een bonusconstructie de speler eenmalig een inzetvereiste oplegt, legt de marge hem bij elke afzonderlijke weddenschap een heffing op. Een speler die een jaar lang wekelijks speelt, betaalt die heffing tientallen keren, en hij ziet haar nooit op een rekeningoverzicht verschijnen. Dat is precies de vergelijking die Belgische aanbieders in hun voordeel laten uitvallen, zonder er één reclamewoord voor te gebruiken.

Sporten en toernooien: wat er op het programma staat en wat het kost

Het aanbod aan weddenschappen in België is niet klein, maar het is ook niet oneindig. De markt is een verzameling van tien landelijke aanbieders met een F1+-vergunning en een register dat op 25 domeinen blijft steken. Wat er binnen die lijst te kiezen valt, is een kwestie van welk toernooi je wilt spelen en hoe breed je wilt wedden.

De toernooikalender is de vaste kapstok. De Champions League is voor een Belgische bookmaker het drukst bevraagde clubtoernooi, jaar na jaar, en in 2026 verschuift het schema met de speeldata die de competitie zelf oplegt. Het WK voetbal is het andere ankerpunt: de mondiale eindronde brengt ook in België spelers naar de wedsites die de rest van het jaar niets plaatsen. Daartussen liggen de Grand Slams van het tennis — de Australian Open opent het jaar, en voor een klein land met een sterke tennistraditie is dat geen bijzaak maar een van de eerste pieken op de kalender. Waar de kalender tegenwoordig juist heel veel volume genereert, is niet een toernooi dat één keer in de vier jaar valt, maar de competitie waar elke week wedstrijden zijn. Daar zit het structurele verkeer.

Het is niet nodig om hier een toernooi te voorspellen om te weten wat de brede kalender de speler kost. De wet zelf heeft een grens aangebracht in wat je überhaupt mag wedden op, en die grens snijdt in je keuzemenu. Jeugdsport is verboden terrein — activiteiten waaraan vooral mensen onder de 21 deelnemen mogen niet — en dat is niet louter een regel, het is een markt die je in België niet krijgt. Ook evenementen waarvan de uitslag al bekend is en alles wat de openbare orde raakt, vallen af. Op het eerste gezicht klinkt dat als juridische netheid. In de praktijk betekent het dat de aanbieder die jou een exotische markt op een jeugdwedstrijd aanbiedt, dat niet onder zijn F1+ doet.

Bij weddenschappen op paarden is het aanbod smaller dan het lijkt, en het is smal op een manier die je zelden op een landingspagina leest. Alleen specifieke onderlinge en vast-oddsweddenschappen zijn toegestaan, ook op buitenlandse wedstrijden, en organisatoren hebben de F1P-vergunning nodig — een vergunning die losstaat van de F1+ waarop de sportweddenschappen rusten. Wie een paardenkoers wil spelen, moet dus niet alleen weten of het domein op het register staat, maar welke vermelding erachter hangt.

Odds en quotering: hoe je de marge in een markt herkent

Hier komt de rekensom die de rest van de pagina draagt, en ze is met opzet simpel gehouden. Neem een markt met precies twee uitkomsten — de klassieke vorm van een weddenschap op een doelpunt of op een overwinning in een tweestrijd — met aan beide kanten een quotering van 1,90. Dat is geen prijs die een aanbieder vandaag aanbiedt; het is een voorbeeld waarmee je elke andere markt kunt lezen.

De uitbetalingsvoet van zo'n markt is 1 gedeeld door de som van 1/1,90 en 1/1,90. Dat is 1 gedeeld door ongeveer 1,0526, oftewel ongeveer 95 % van alle inzetten die terug naar de spelers gaan. De marge van de bookmaker is het omgekeerde deel: 100 % min die uitbetalingsvoet, dus ongeveer 5 % van elke ingezette euro. Bij een markt met drie uitkomsten — de klassieke 1X2 — waarbij alle drie de kanten rond 2,90 tot 3,20 liggen, zakt de uitbetalingsvoet naar ongeveer 91 tot 94 %, en de marge loopt op tot ongeveer 6 tot 9 % van de inzetten. De band is de boodschap: hoe meer uitkomsten, hoe groter wat de bookmaker houdt.

Let op wat de berekening wel en niet zegt. Ze zegt wat er van elke euro inzet naar de spelers terugvloeit als je de uitkomsten van één markt bij elkaar optelt. Ze zegt niets over de kans dat jouw kant wint, en niets over de vraag of de quotering eerlijk is voor dat specifieke evenement. Een marge van 5 % is een gemiddelde over alle spelers op die markt, en niemand speelt het gemiddelde.

Wat je ermee kunt, is vergelijken zonder reclame. Zoek dezelfde markt op twee domeinen, reken de uitbetalingsvoet uit en je weet welk kantoor je per euro meer laat staan. Een verschil van 2 procentpunt klinkt klein tot je het over een jaar van wekelijkse inzetten legt. De uitkomst is trouwens geen oneindig cijfer: de marge verschilt per markt, per sport en per aanbieder, en de band hierboven geldt voor de twee- en driewegmarkten zoals ze bij Belgische aanbieders gebruikelijk zijn, niet voor elke combinatieweddenschap die je ooit op je scherm ziet.

De tien vergunde aanbieders vergeleken

De vergelijking hieronder loopt langs de dossiers van de tien aanbieders die in het uittreksel van 9 oktober 2026 op het register van de Kansspelcommissie voor de aanvullende vergunning F1+ staan. Ze staat in de volgorde van de bron waaruit ze komt, en die volgorde is redactioneel. Het is geen klassement en geen aanbeveling: er bestaan geen marktaandelen die een rangschikking zouden onderbouwen, en een merk dat hier niet staat is daarom niet onvergund.

Eén ding moet je meenemen bij het lezen van de tabel. De licentiehouder achter elk domein, zoals het register die vermeldt, is het bestand van de fysieke inrichting. Het register legt geen verband tussen merken en groepen. Twee aanbieders in deze lijst kunnen dus onder één moederbedrijf vallen zonder dat iets in het register dat vertelt, en een naam die je elders onder een andere groep hebt gezien, bewijst hier niets.

Waarom die derde kolom zo veel ruimte inneemt: ze maakt zichtbaar dat het register de fysieke inrichting vermeldt en niet de groep achter het merk. Wie de tien namen in de houderkolom naast elkaar legt, ziet tien verschillende rechtspersonen en geen enkele aanwijzing over wie bij wie hoort. Voor een speler is dat geen curiositeit maar een waarschuwing bij het lezen van elke aanbiederslijst die wél groepen toont.

De vierde kolom bevat wat de eigen voorwaarden van elke aanbieder zelf zeggen. Ze is ongelijk gevuld, en dat is precies wat je van zo'n kolom mag verwachten. Bij Golden Palace Sports en bij Magic Betting gaat het over hoe je betaalt en hoe je de klantendienst bereikt. Bij Euro Tierce over het product zelf: paardenweddenschappen, met een EPMA-lidmaatschap en een meerderheidsaandeelhouder die het GIE PMU is. Bij Napoleon Sports over de beschermingsinstrumenten waarmee je je eigen speelgedrag begrenst. Bij Bet777 over de omvang van het wedprogramma. Bij Bingoal Sport rust de enige regel in de kolom op een vermelding die niet van de operator zelf komt, namelijk van Wikipedia, en dat is in de tabel ook zo benoemd. Op die regel bouwt dit stuk geen vergelijking.

Wat de tabel niet kan, is de quotering tonen. Voor de meeste aanbieders in deze lijst zijn er geen prijzen voor een welbepaald evenement op een welbepaalde dag, en zonder die prijzen is er geen marge om naast elkaar te leggen. De margeberekening in de sectie over odds en quotering is daarom een bandbreedte op voorbeeldmarkten en geen gereedschap om de tien namen hierboven te rangschikken. Wie de uitbetalingsvoet van een concreet aanbod wil kennen, moet die op de wedslip zelf uitrekenen — dat is één deling, en ze werkt op elke markt met een volledige set uitkomsten.

Een vergelijking die alleen de licentie naast elkaar legt, is trouwens niet saai maar wel beperkt: alle tien de namen in deze tabel staan op hetzelfde register, dus op dat punt is er niets te kiezen. Het onderscheid zit elders, in het wedprogramma, de betaalmethoden, de limietinstrumenten en de vraag of je überhaupt met een kaart kunt betalen. Dat zijn vier assen waarop de tien niet allemaal hetzelfde antwoorden, en daar gaan de komende tien stukken over.

De aanbieders één voor één

Golden Palace Sports: de breedste betaallijst van het tiental

Golden Palace Sports, dossier 126426, is het merk waarvan de eigen voorwaarden de rijkste opsomming van betaalmethoden dragen: Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer. Wie ooit geprobeerd heeft een account te financieren bij een aanbieder die alleen een bankkaart aanvaardt, weet waarom dat een verkoopargument is. De dekking is breed: van de Belgische debetkaart tot het e-wallet dat geen spoor op de bankafschriften nalaat.

Er zit een addertje onder die lijst, en het is een vervelend soort addertje omdat het pas opvalt wanneer je wil opnemen. Een betaalmethode kan een domein zijn waarmee je gegevens deelt, niet alleen een pijplijn waarlangs je euro's naar België gaan. Het is daarom geen overbodige moeite om na te gaan of de betaaldienst waar je de voorkeur aan geeft, van de operator een vergunde partij is of simpelweg een doorgang. En het detail waar men zelden bij stilstaat: de methode die je voor je storting kiest, is niet automatisch de methode waarmee je kan opnemen, en over de termijnen en kosten daarvan vermeldt de aanbieder zelf niets op de startpagina.

Voor de lezer die elke vorm van krediet wil vermijden, is deze aanbieder overigens bijzonder geschikt: de aanwezigheid van PayPal en Skrill naast Bancontact betekent dat de betaling bijna altijd vooraf gebeurt. Dat is een eigenschap die de wet in België voor elke vergunninghouder afdwingt, en het is prettig als de lijst van een aanbieder dat ook gewoon laat zien.

Oordeel: de acht methoden zijn de echte trekker hier, en wie zijn rekening via een van de e-wallets wil aansturen, zit hier het ruimst; wie niet kan leven met de onduidelijkheid over opnametermijnen, betaalt die ruimte met een lege plek in zijn informatie.

Euro Tierce: een product dat je nergens anders in dit rijtje vindt

Euro Tierce, dossier 117999, is in dit tiental het vreemde eendje en dat is bedoeld als compliment. De aanbieder is Belgisch, vergund door de Kansspelcommissie, lid van de European Pari Mutuel Association, en richt zich op paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden. De meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. Wie hier een account zou openen, kiest dus niet voor het breedste sportmenu maar voor het smalste segment met de diepste specifieke inzet.

De marktpositie heeft een nuchtere reden die weinig spelers kennen. Voor paardenweddenschappen bestaat er een aparte vergunning, F1P, met eigen voorwaarden voor onderlinge en vast-oddsweddenschappen — ook op wedstrijden in het buitenland. Dat is een ander vergunningsspoor dan het F1+ waarop de sportweddenschappen rusten, en het feit dat de Kansspelcommissie op dit terrein maar drie namen op het register vermeldt, vertelt hoe smal het aanbod is. Of Euro Tierce het onderlinge wedden online zelf uitbaat, is niet vastgesteld; de vermelding op het register bewijst het tegendeel niet. Wie een trotkoers wil spelen en zijn niveau van de Franse rensport kent, herkent in de PMU-verwantschap waarschijnlijk meer dan een formele notitie.

Het opvallende is dat dit de enige aanbieder in de lijst is waarvan de eigen vermelding niet over limieten, niet over betaalmethoden en niet over app-talen gaat, maar over het product. In een markt waar iedereen ongeveer hetzelfde voetbalmenu aanbiedt, is dat een onderscheid dat je kan vastpakken.

Oordeel: het smalle aanbod is de aantrekkingskracht en meteen de beperking; wie hier een weddenschap op een voetbalwedstrijd verwacht, klopt aan het verkeerde loket, en wie paarden speelt, vindt hier een aanbieder wiens bestaansrecht net die niche is.

Vivat Bet: de app die in vijftig talen op de Belgische markt staat

Vivat Bet, dossier 117734, heeft de app laten uitgeven door L.B.C., en de Belgische App Store-pagina is beschikbaar in ongeveer vijftig talen — Nederlands, Frans en Engels inbegrepen, maar die drie zijn de minst opvallende van de vijftig. Vijftig talen voor een markt met een register van 25 domeinen en een leeftijdsgrens van 21 jaar is een verhouding die een speler mag opmerken. Het wijst op een app die niet speciaal voor Vlaanderen of voor Brussel gebouwd is.

Wat dat in de praktijk betekent, is dat de taalkeuze de enige aanpassing is die je als Belg mogelijk kunt vaststellen. De talenlijst zegt niets over de wedprogramma's, niets over het klantenbeheer en niets over de vraag of de Nederlandstalige versie dezelfde markten draagt als de Engelse. Voor de speler met een specifieke markt in gedachten — een weddenschap op een Belgische lagere reeks, een handicap op een gewone competitiewedstrijd — is dat een reden om de app te openen voor je iets stort. De rekening wordt pas geopend nadat je een account hebt, en tegen dan is de vergelijking met de concurrentie een opname.

Er is één ding waarin de app in de lijst niet alleen staat: de uitgever, L.B.C., is ook de naam die het register als houder van de vergunning vermeldt. Bij de meeste andere aanbieders in deze tabel loopt de naam van de uitgever van de app en de naam van de vergunninghouder uiteen. Wie op zoek is naar een korte lijn tussen de app in zijn hand en de vergunning op het scherm, heeft hier de kortste van het tiental gevonden, en dat is een vorm van duidelijkheid die je bij sommige concurrenten moet narekenen in plaats van lezen.

Oordeel: de app is het product hier, en wie zijn weddenschappen in een omgeving met tientallen taalversies prettig vindt, zit op zijn plaats; wie zijn account wil openen en daarna nooit meer een taalinstelling aanraakt, krijgt van die vijftig talen niets terug.

Circus Sport: een app in drie talen onder een opvallend kleine uitgever

Circus Sport, dossier 124893, laat zijn app uitgeven door GAMING1 SPRL en levert die in het Nederlands, Engels en Frans. Drie talen is de normale, verstandige keuze voor een Belgische markt: één voor Vlaanderen, één voor Brussel en Wallonië, één voor de rest. Het is de omgekeerde verhouding van wat de aanbieder hierboven in zijn app stopt, en het is een aanwijzing dat het wedprogramma voor een Belgisch publiek is samengesteld.

Het register vermeldt als houder Circus Belgium SA/NV. Dat is de naam van een Belgische vennootschap, en dat is in dit dossier de relevante laag: een speler die moeilijk doet over de partij aan de andere kant van de transactie, ziet hier een houder die geen buitenlandse tussenpersoon als etiket heeft. Dat maakt de concurrentie met de buitenlandse apps in dezelfde App Store interessant, en het is de enige echte spier die een kleine aanbieder in de markt kan spannen.

De omvang van het wedprogramma is niet direct uit de licentie af te leiden. De eigen vermelding rept niet over het aantal sporten, het aantal markten of de aanwezigheid van live wedden, en dat is geen detail dat je aan het vergunningsdossier kunt aflezen. De app-etalage in de Belgische App Store is voor een speler die zijn keuze wil maken de eerste plek om te kijken wat er werkelijk in zit. Wie een markt zoekt die een ander niet heeft, moet het verschil daar vinden, niet in het dossier van de vennootschap.

Oordeel: de drietalige app en de Belgische houder vormen het antipode van het vijftig-talenmodel, en dat maakt Circus Sport de logische keuze voor wie zijn account in het Nederlands wil beheren; de prijs is dat je over de breedte van het programma niets verneemt voordat je de app opent.

Betcenter: 21+, en verder weinig om je aan vast te houden

Betcenter, dossier 116594, richt zich in zijn eigen vermelding op de drempel: om een account te openen en op sport te wedden moet men 21 jaar of ouder zijn. Dat is de wettelijke regel die voor elke vergunninghouder in België geldt, en de aanbieder schrijft ze op alsof het een kenmerk van zijn aanbod is. In een land waar de grens sinds 1 september 2024 op 21 ligt en niet op 18, is dat geen overdreven voorzichtigheid maar de naleving van artikel 54 § 1 van de wet.

Voor de speler onder de 21 is de vermelding een nuchtere afwijzing, en dat is meer dan sommige internationale apps doen. Voor de speler die de leeftijd wel haalt, blijft er een dunne omschrijving over: geen betaalmethoden, geen limietinstrumenten, geen app-details. Betcenter Group SA/NV staat als houder in het register, en daar houdt het op. Dat is geen verwijt aan de aanbieder — de startpagina is niet bedoeld als technische fiche — maar het is wel de reden waarom een speler die zijn keuze op papier wil maken, hier bijna niets heeft om op te steunen.

Interessant is dat deze aanbieder van alle tien de meest uitgesproken leeftijdsvermelding draagt en tegelijk de minste informatie over zijn product. Wie het dossier en de startpagina samen leest, weet dus eigenlijk alleen wie de houder is en hoe oud je moet zijn. Voor de rest is de vergelijking een kwestie van de app installeren.

Oordeel: de leeftijdsgrens is hier het enige scherpe gegeven, en dat zegt veel over hoe ver de eigen communicatie reikt; wie een account overweegt, doet er goed aan de app eerst als gast te bekijken, want de startpagina geeft geen basis voor een keuze.

Napoleon Sports: beschermingsinstrumenten als enige onderscheiding

Napoleon Sports, dossier 130393, is de aanbieder wiens eigen vermelding het meest over spelersbescherming gaat en over niets anders. De site biedt stortings- en tijdslimieten en verwijst voor zelfuitsluiting naar de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be en stopoptijd.be, en naar de tool BetBlocker. Dat is een pakket dat je bij de meeste concurrenten in deze lijst niet op de startpagina terugvindt, en het is niet het pakket dat de marketingafdeling normaal als eerste naar voren schuift.

De instrumenten zijn niet allemaal van dezelfde orde, en het loont om dat onderscheid te maken. Een stortingslimiet grijpt in op de aanvoer van geld naar je account. Een tijdslimiet grijpt in op hoe lang je achter het scherm zit. Zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie is iets anders: dat is een inschrijving in een landelijk register, en wie daar vrijwillig in stapt, kan er pas na een wachttijd van drie maanden vanaf de aanvraag weer uit. Dat is geen knop die je 's avonds aanzet en 's ochtends weer uitzet, en juist daardoor werkt ze.

BetBlocker is de vreemde eend in dat rijtje, want het is geen operatorinstrument maar een blokkeersoftware die op je eigen toestel draait. Wie die installeert, legt een slot op de toegang tot wedsites in het algemeen in plaats van op één account. Voor iemand die merkt dat hij van het ene naar het andere domein verhuist zodra er een limiet opduikt, is dat de enige maatregel in het pakket die niet door de aanbieder wordt toegepast en dus ook niet door de aanbieder kan worden opgeheven.

Oordeel: de limietinstrumenten zijn hier het product en niet de bijsluiter, en voor een speler die zijn eigen gedrag vooraf wil begrenzen is dat een reden om deze aanbieder bovenaan te leggen; wie nooit een limiet zal instellen, vindt er geen enkel ander argument dan de limiet zelf.

Bet777: meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten

Bet777, dossier 117638, kondigt in zijn app meer dan 2.000 soorten weddenschappen aan op meer dan 60 sporten. Dat zijn de enige programmacijfers van deze aard in het tiental, en ze zijn het vermelden waard juist omdat ze zo'n smalle basis hebben: een belofte over omvang zonder een prijs, een marge of een quotering erbij.

De rekensom achter zo'n getal is interessant voor de speler. Bij meer dan 60 sporten is de kans groot dat het overgrote deel van de 2.000 markten op één sport zit — voetbal — en dat de rest verdeeld is over sporten waar de quotering dun is en de markt smal. Dat is geen oneerlijkheid; het is hoe een breed wedprogramma werkt. Maar het betekent wel dat het getal 2.000 niets zegt over de enige sport waar jij verstand van hebt. Een aanbieder met 2.000 markten op zes sporten kan voor een tennisspeler bruikbaarder zijn dan een met 2.000 markten op zestig sporten.

Casino de Spa SA/NV staat als houder in het register, wat een naam is die een lange geschiedenis in de Belgische kansspelsector draagt. Wat de app daarvan meeneemt naar het scherm, is niet vast te stellen zonder de app te openen, en over de marge per markt of per sport zegt de aankondiging helemaal niets.

Oordeel: dit is de aanbieder met de breedste programmaclaim en de zwakste onderbouwing, en alleen wie de app werkelijk opent, kan nagaan of zijn eigen sport in die 2.000 markten zit; het getal zelf kost niets en bewijst niets.

Betano: een buitenlandse uitgever in een Belgisch vergund jasje

Betano, dossier 116777, laat zijn sportweddenschappen-app uitgeven door Kaizen Gaming International Limited, met een Belgische App Store-pagina die onder meer in het Nederlands en Frans beschikbaar is. Het register vermeldt Casinos Austria International Belgium SA/NV als houder. Dat is de scherpste illustratie van hoe de Belgische vergunning werkt: de app-uitgever is een internationale vennootschap, de vergunninghouder is een Belgische rechtspersoon die aan een fysieke inrichting hangt, en de vergunning zelf kleeft op het specifieke domein waarop je speelt.

Voor een speler is dat een reden tot oplettendheid, en niet de reden die men meestal aanhaalt. Het gaat er niet om dat een buitenlandse naam verdacht is; het gaat erom dat dezelfde merknaam op een ander domein in een ander land onder een andere vergunning kan vallen. De Belgische bescherming die in dit stuk wordt beschreven — de leeftijdscontrole, EPIS, de wekelijkse limiet — hangt aan het vergunde domein, niet aan het logo dat de app draagt. Wie zich bij Betano inschrijft op het domein dat op het register staat, zit binnen het stelsel. Wie met dezelfde app op een ander adres belandt, zit dat niet.

De eigen vermelding zegt verder niets over betaalmethoden, limieten of markten, en de app-etalage is de plek waar een speler dat moet nagaan.

Oordeel: de licentie staat op het domein en de app draagt een internationale uitgeversnaam, en wie hier speelt doet er goed aan het adres in de adresbalk één keer hardop te lezen; het verschil tussen de twee kan het verschil zijn tussen de Belgische bescherming en niets.

Magic Betting: een klantendienstnummer en een leeftijdsgrens

Magic Betting, dossier 120148, wordt uitgebaat door Betting Service B.V., de klantendienst is bereikbaar op 0800 58 888 en via livechat in de app, en spelen is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder. Dat zijn drie gegevens, en ze staan alle drie in de eigen vermelding.

Het gratis nummer is het meest concrete ervan. Wie wel eens een geschil over een afgesloten weddenschap heeft proberen op te lossen via een formulier dat geen bevestiging stuurt, weet wat een nummer waard is. Het is bovendien het enige telefoonnummer dat in dit tiental in de eigen vermelding staat, en dat maakt de aanbieder makkelijk te bereiken op het moment dat er iets misgaat. Er is een tegenkant: Betting Service B.V. is de naam die het register als houder vermeldt, en de afkorting B.V. is de Nederlandse rechtsvorm — de vennootschap hoeft dus niet dezelfde nationale achtergrond te hebben als de spelers die ze bedient.

Dat de leeftijdsgrens ook hier op 21 staat, is geen extraatje maar de naleving van dezelfde wet die voor alle tien geldt. Wie de vermelding van de aanbieder leest als een teken van strengheid, leest een wettelijke verplichting als een merkwaarde.

Oordeel: het rechtstreekse servicenummer is hier het enige onderscheidende feit en het is een nuttig feit; voor wie tijdens een dispuut liever een mens aan de lijn heeft dan een formulier, weegt dat zwaar, al is de vennootschapsvorm achter de site er een die je zelf moet opzoeken.

Bingoal Sport: een vermelding die niet van de operator komt

Bingoal Sport, dossier 116870, met World Football Association SA/NV als houder volgens het register, is het dossier waar de eigen vermelding ontbreekt en een andere bron het gat vult. Volgens Wikipedia, niet officieel bevestigd, had Bingoal in juli 2021 bij de Kansspelcommissie een vergunning B+ voor online speelautomatenhallen en een vergunning F1 voor online weddenschappen. Die aanduiding komt niet van de aanbieder zelf; zijn site was voor de verzameling gesloten.

Wat de vermelding wel bruikbaar maakt, is de klasse. B+ dekt online speelautomatenhallen en F1 dekt het organiseren van weddenschappen. Dat zijn twee verschillende vergunningen op één naam, en de combinatie is typerend voor de Belgische markt, waar een speelinrichting en een wedkantoor vaak uit dezelfde groep komen. Wat er in de notitie niet staat, is even belangrijk: de vermelding dateert uit 2021, en over de periode daarna zegt ze niets.

De enige vergunde vermelding die deze aanbieder in het register draagt, is het F1+-dossier 116870 uit het uittreksel van 9 oktober 2026, en die is wel officieel.

Oordeel: hier rust de eigen vermelding op een bron buiten de operator, en dat is precies het tegendeel van wat een speler nodig heeft om te vergelijken; wie Bingoal Sport overweegt, kan de vergunning in het register zelf nalezen, maar hoort de rest van het verhaal bij de aanbieder op te vragen.

Wat er voor de speler overblijft

De rekening van dit alles staat op één plek, en het is niet de plek waar spelers gewoonlijk zoeken. De kosten zitten niet in een bonus die je moet wegspelen, want die bonus bestaat in België niet. Ze zitten in de marge van elke markt, in de 200 euro per week die je op je rekening mag storten en niet op je inzetten, in de drie maanden wachttijd voor je een vrijwillige uitsluiting ongedaan maakt, en in de 21 jaar die je moet halen voor je een account opent.

Dat is een ongewone vorm van een wedgids. De meeste pagina's over bookmakers wedijveren met elkaar in de hoogte van een welkomstbedrag. In België is er niets om te wedijveren, en daarom gaat dit stuk over de dingen die je wél kunt vergelijken: de uitbetalingsvoet van een markt, de reikwijdte van het wedprogramma, de betaalmethode waar je je comfortabel bij voelt, en de vraag of de aanbieder zijn beschermingsinstrumenten op de startpagina zet of verbergt.

Wie de tien dossiers langs die assen legt, merkt dat de wettelijke gelijkheid alles behalve volledige gelijkheid oplevert. Alle tien dragen dezelfde licentievorm en dezelfde leeftijdsgrens en dezelfde wekelijkse limiet. Maar de ene laat acht betaalmethoden zien, de andere één telefoonnummer, de derde niets. De een heeft tweeduizend markten aangekondigd, de ander een limietpagina die je op de startpagina ziet staan, en de derde een product dat je nergens anders vindt.

Vragen die spelers het vaakst stellen

Hoe zie je of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Ga naar het register dat de Kansspelcommissie zelf publiceert voor de aanvullende vergunning F1+ en zoek op het domein — het volledige adres dat in je adresbalk staat, niet de merknaam. Het register noemt per dossier de houder en het domein. In het uittreksel van 9 oktober 2026 stonden er 24 dossiers voor 25 domeinnamen. Een logo op een site of een app in de Belgische App Store bewijst niets; het domein wel. Een buitenlandse vergunning is geen vervanging.

Hoe reken je de winst van een weddenschap uit je inzet en de odds?

Vermenigvuldig je inzet met de quotering en je hebt je totale terugbetaling; het nettoresultaat is je inzet maal de quotering min één. Zet je 20 euro op een quotering van 1,85, dan krijg je 37 euro terug en is je winst 17 euro. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldig je de quoteringen van de verschillende weddenschappen met elkaar tot één prijs voor de hele combinatie.

Hoe herken je de marge van een bookmaker in de odds?

Tel voor alle uitkomsten van één markt de omgekeerde quoteringen bij elkaar op en deel één door die som. Dat is de uitbetalingsvoet. De marge is honderd procent min dat cijfer. Bij een tweewegmarkt met 1,90 aan beide kanten kom je op ongeveer 95 % uitbetaling en dus ongeveer 5 % marge. Reken alleen uitkomsten van dezelfde markt mee.

Hoeveel mag je per week storten voor online gokken in België?

De limiet is 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat je op je spelersrekening stort, niet voor je inzetten. Een hoger plafond vraag je aan bij de Kansspelcommissie, die eerst de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank raadpleegt. Wie daar als wanbetaler geregistreerd staat, kan de verhoging niet krijgen. Een lagere limiet vraag je bij de operator zelf.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen, de operator of de speler?

De belasting is verschuldigd door de operator, niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. In Wallonië geldt 11 % voor weddenschappen die via technologie worden geplaatst en 15 % op weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen. Of spelerwinsten belast worden, staat hier niet vast; daarvoor bel je de FOD Financiën of een accountant.

Wat riskeer je op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Je speelt buiten het stelsel dat in dit stuk wordt beschreven. Er is geen leeftijdscontrole op 21, geen raadpleging van EPIS, geen wekelijkse limiet en geen Belgische klachtenweg bij de Kansspelcommissie. Zulke sites staan op de lijst die de Kansspelcommissie in het Belgisch Staatsblad bekendmaakt en aan de internetproviders bezorgt, en die lijst telde 1.016 genummerde vermeldingen. Het zonder vergunning aanbieden van weddenschappen is verboden, en bewust meespelen of spelers werven eveneens.